Boek getipt·Kado getipt·Met liefde gemaakt

Een uil in een zak

’t Is pas als je een blogbericht eind januari schrijft over iets dat je reeds in november hebt gemaakt dat je merkt dat de tijd echt vliegt. Cliché. O zo cliché. Maar ’t is een feit. En dat gevoel is zowaar verdubbeld sinds vorig jaar ongeveer. Sinds er hier dus een kleine baby in huis is bijgekomen. Een kleine baby die trouwens sinds begin deze maand officieel het label peuter kreeg. Maar ondanks dat hij onze tijd heeft doen vliegen, heeft hij er ook wel voor gezorgd dat we dubbel zo hard genieten van diezelfde tijd dankzij hem! Als dat niet schoon gezegd is!

Maar goed, dus er werd hier in november een schoon uiltje gebreid voor de nicht. Normaal maken we steeds iets lekkers klaar samen of voor elkaar, maar aangezien ze sinds kort een gluten- en koemelkvrij dieet moet volgen was dat dus dit jaar niet aan de orde. Dus werden mijn zus en ik na jaren traditie gedwongen om iets anders te verzinnen. Mijn zus vond in Ons breiboek al gauw iets dat helemaal bij haar past: een uiltje! Ze heeft wel de werkwijze een beetje aangepast en ook de ogen zijn gehaakt in plaats van gebreid. Onze nicht vertoefde enkele jaren geleden één jaar lang in Canada, sindsdien is ze zo een uilenfan. Geen twijfel mogelijk dat dit uiltje haar hart onmiddellijk zou stelen!

Soit, ik moest dus ook met iets op de proppen komen en aangezien mijn zus voor iets handmade ging, kon ik nogal moeilijk onderdoen.
In eerste instantie dacht ik aan een origineel iets om dit schattige uiltje in te stoppen.
In tweede instantie dacht ik aan een herbruikbaar iets om dit schattige uiltje in te stoppen.

Het werd de tweede instantie. Ik maakte een draagtas uit het boek Zo Geknipt!, waar het uiltje perfect zou inpassen. Ik leende dit boek reeds eerder hiervoor al eens uit de bib en vond ook nu weer dat de werkbeschrijving goed uitgeschreven is, zeker een aanrader dus! Ik volgde de beschrijving helemaal en maakte er dus een klein binnenzakje in. Enkel de draagriemen maakte ik een beetje langer, zodat het dus meer een schoudertasje werd.

De nicht liet ons intussen weten dat het uiltje al meer geworden is als zomaar een kussen in de zetel. Het draagzakje zal deze zomer gebruikt worden wanneer ze tijdens haar lunchpauze op het werk van het mooie weer zal genieten met een goed boek & haar bo’ke in het park!

Een geslaagd kadootje me dunkt!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s